Nic nie nawodni tak jak domowy kompot,
niczym się tak wspaniale nie napijemy. Dlaczego był tyle lat w
niełasce i zapomnieniu? Górę wzięły przesłodzone napoje, głupia
i niezdrowa moda i tyle....
Dzięki Bogu mama kiedyś wspomniała,
ale bym się napiła kompotu z rabarbaru :)
Mówisz i masz ;)
Z tym, że poszłam o krok dalej i
zrobiłam jego dwie wersje.
Jeden jest rabarbarowo -truskawkowy,
zaś drugi ma w sobie mieszankę owoców najbardziej kojarzących mi
się z latem, jakich? O tym dalej :)
Składniki:
Rabarbar
Truskawki
Maliny
Brzoskwinie
Cukier lub miód, albo to czym
słodzicie ;)
Proporcje w kompocie są całkowicie
według upodobań. Ja np. daje zawsze duuuużo rabarbaru, bo lubię
jego kwasek i dużo truskawek dla ich aromatu i słodyczy. Reszta
owoców stanowi wspaniałe uzupełnienie i nadaje kompotowi kolorków,
oraz dodatkowych wartości zdrowotnych.
Rabarbar obieramy i kroimy w kawałki.
Resztę owoców również przygotowujemy, myjemy obieramy to co
trzeba itd....
W jednym garnku gotujemy połowę
rabarbaru i truskawek. W drugiem resztę owoców. Gotowanie trwa
około 20minut, aby wszystko z owocków „wyszło” do wody.
Na koniec dosładzamy, bądź nie do smaku. Podajemy na ciepło lub
zimno jak kto lubi.
Kompot taki jak dla mnie jest o niebo
smaczniejszy od gotowych kupnych napojów a już na 100% o niebo
zdrowszy. Bardzo polecany małym dzieciom i rekonwalescentom, gdyż
działa wzmacniająco i odżywczo, dzięki bogactwu witamin,
minerałów i antyoksydantów.
CZY
WIECIE ŻE:
Rabarbar
- przeciwnowotworowy lek z ogrodu
Może
już niedługo ekstrakt z rabarbaru będzie lekiem na raka. A na
razie, dopóki trwają badania, warto spożywać rabarbarowe
przetwory.
Rzewień,
bo tak się właściwie tę roślinę nazywa, jest przydatny
w kuchnitylko
wiosną, właściwie do końca czerwca, bo potem wyroby stają się
gorzkie i niesmaczne. W pozostałej części roku można się cieszyć
rabarbarowymi przetworami, czyli kompotami, syropami, marmoladami. A
warto, bo okazało się, że roślina ta ma niezwykle pożyteczne
właściwości zdrowotne. W kuchni wykorzystuje
się łodygi rabarbaru, lekko czerwone. Liście są bardzo efektowne,
ładne, ale zupełnie nieprzydatne w domu. Korzeń jest używany do
wyrobu preparatów zielarskich.
W tradycyjnej medycynie
ludowej, tak chińskiej, jak i zachodniej, rabarbar od dawna był
stosowany jako środek przeczyszczający, a także przeciwzapalny,
ale okazuje się, że może też być lekiem hamującym rozwój
nowotworów, pomaga paniom w okresie menopauzy a nawet łagodzi
lęk.Niezwykła
rapontygenina
Wszyscy
wiemy, że warzywa i owoce są zdrowe oraz mają dużo witamin.
Jednak już o wiele mniej osób uświadamia sobie, że kryją się w
nich związki, które znacznie poprawiają nasze zdrowie i
przedłużają życie. O obecnych w roślinach flawonoidach już
sporo osób słyszało, ale o stilbenoidach bardzo niewiele. Do tych
ostatnich można zaliczyć izoflawony, lignany, kumestany i
polifenole. A polifenolem właśnie jest rapontygenina, której
głównym źródłem jest rabarbar.
I
to właśnie rapontygenina ma zdolność do zmniejszania tempa
podziału komórek nowotworowych. Różne badania naukowe (np. Chun i
wsp.; Guengerich i wsp.) wykazały, że rapontygenina jest
inhibitorem enzymu ludzkiego cytochromu, występującego w różnych
guzach nowotworowych, głównie w guzie raka prostaty i piersi.
Inhibitor to związek chemiczny powodujący zahamowanie bądź
spowolnienie reakcji chemicznej. Spośród siedmiu badanych związków
rapontygenina wykazywała najsilniejsze działanie inhibitorowe i
dlatego uważa się, że może być potencjalnym lekiem
antynowotworowym.
Rapontygenina
(czyli właściwie: trans-3,3`,5-trihydroksy-4-metoksystilben) jest
substancją, o której naukowcy osądzą, że ma właściwości
(oprócz wyżej wspomnianych) antyoksydacyjne, antyalergiczne,
przeciwzapalne oraz wspomaga układ krążenia.
Silniejsze działanie lecznicze
wykazuje glukozyd rapontygeniny – rapontycyna, która jest
stosowana w leczeniu tak zwanego syndromu Oketsu, czyli choroby,
której objawami są miedzy innymi: niewydolność krążenia,
dolegliwości bólowe oraz chroniczne stany zapalne. Rabarbar - jako
źródło rapontycyny jest zdecydowanie rośliną leczniczą.
Fitoestrogeny
Ale
wspomniana rapontycyna ma też działanie estrogenowe. Oznacza to, że
w organizmie stymuluje reakcje podobne do tych, które powstają po
działaniu żeńskich hormonów - estrogenów. W 1931 r. opisano po
raz pierwszy działanie estrogenowe preparatu wyizolowanego
z rośliny,
wówczas z janowca barwierskiego. Związki te nazwano
fitoestrogenami. Mogą działać dwojako – stymulować działania
takie jak estrogeny naturalne lub wywoływać efekt antyestrogenowy,
którego konsekwencją jest okresowa bezpłodność.
Dwadzieścia lat później znano już 53 roślin zawierających
fitoestrogeny, a w latach 70. XX wieku, na liście było ich ponad
300. Najważniejszym źródłem fitoestrogenów jest soja.
Jak
informują zielarze i farmaceuci, ze względu na działanie
estrogenowe, rabarbar jest bardzo pożyteczny dla kobiet w okresie
menopauzy, pań z nadmiarem androgenów i dziewcząt cierpiących na
silny trądzik oraz panów z przerostem gruczołu krokowego. Jednak
nie powinni go często jadać młodzi chłopcy i mężczyźni z
niskim poziomem testosteronu. Dla nich duże ilości rabarbaru w
diecie mogą się objawiać „zmniejszeniem męskości” i
nasileniem żeńskich cech płciowych.
Trzeba
uważać
Rabarbar
ma dużo szczawianów i dlatego nie powinny go często jadać osoby,
które mają kłopoty z układem moczowym, zwłaszcza z nerkami.
Z
kolei w przewodzie pokarmowym działanie rzewienia
jest przeciwstawne, gdyż jedne z zawartych w nim związków działają
przeczyszczająco (antrachinony), a inne zapierająco (garbniki).
Korzeń rzewienia w dawce do 300 mg działa ściągająco, hamuje
nieżyt przewodu pokarmowego, poprawia trawienie. W dawce ponad 2 g
działa przeczyszczająco, ale przy przewlekłych zaparciach nie
należy go stosować bez konsultacji z lekarzem.
Podczas
stosowania preparatów z rabarbaru należy przestrzegać zalecanych
dawek gdyż przedawkowanie powoduje nadmierne przekrwienie narządów
miednicy małej i okrężnicy, co może być niebezpieczne np. dla
kobiet w ciąży. Również ze względu na przekrwienie jelit,
rzewień nie jest wskazany dla osób cierpiących na guzy
krwawnicze.
Po
zjedzeniu przetworu lub preparatu z rzewienia związki w nim zawarte
przenikną do krwi, moczu, potu, a także do mleka matki. Za jego
pośrednictwem rabarbar może działać przeczyszczająco na organizm
niemowlęcia. Poza tym mocz, pot i mleko mogą zmienić barwę na
bardziej żółtą (rzadko na czerwoną) dzięki obecności w
rabarbarze kwasu chryzofanowego.
Pojawiające
się na początku czerwca truskawki, będące smaczną zapowiedzią
lata, cieszą nas nie tylko słodkim, odurzającym zapachem, kuszącym
wyglądem i podniecającym smakiem, lecz także gwarantują zdrowie i
korzystny wpływ na organizm.
100
g truskawek zawiera: 0,6 g białka, 6,2 g węglowodanów, 2,2 g
błonnika, 160 mg potasu, 23 mg fosforu, 22 mg wapnia, 12 mg magnezu,
2 mg sodu, 0,7 mg żelaza, 0,1 mg cynku, mangan, 30 mg witaminy A,
0,02 mg witaminy B1, 0,03 mg witaminy B2, 0,4 mg witaminy B3 (PP),
0,06 mg witaminy B6, 60 mg witaminy C, 0,2 mg witaminy E oraz 20 mg
kwasu foliowego.
Dlaczego
warto jeść truskawki?
Truskawka
posiada więcej witaminy
C niż
cytryna, czy grejpfrut. Zawarta w niej witamina PP reguluje m.in.
dotlenienie krwi. W truskawkach znajduje się bogactwo soli
organicznych, poprawiających przemianę materii i pektyn,
oczyszczających jelita z resztek pokarmu i korzystnie wpływających
na naturalną florę bakteryjną.
Wapń
i fosfor wzmacniają kości i zęby oraz poprawiają pracę mięśni,
a w połączeniu z magnezem odkwaszają organizm. Co więcej, poprzez
spalanie tłuszczów owoce te posiadają właściwości odtruwające
i oczyszczające. Dzieje się tak za sprawą bromeliny, enzymu
odpowiadającego za rozkład białka. Poleca się więc truskawki
osobom, które mają kłopoty z trawieniem białek lub
powinny obniżyć
wagę ciała.
Ze
względu na wysoką zawartość żelaza są
również ważnym składnikiem kobiecej diety. Ochronią przed
anemią, wzmacniają organizm, wpływają odświeżająco na cerę i
włosy. Są poza tym wielkim sprzymierzeńcem w walce z chorobami
reumatycznymi i artretycznymi, a także obniżą kwasowość moczu i
z tego powodu poleca się je przy schorzeniach wątroby, nerek,
kamieniach moczowych i żółciowych oraz przy podagrze.
Truskawki,
cebula i czosnek posiadają w swoim składzie ten sam, wyjątkowo
cenny składnik : fitocydy. Są to związki o właściwościach
bakteriobójczych, bardzo istotne np. podczas leczenia stanów
zapalnych jamy ustnej.
Leczenie
truskawkami
Medycyna ludowa
od dawna wykorzystuje także napary z liści truskawek przy
niedokrwistości, kamicy żółciowej, szkorbucie i anemii, a
medycyna oficjalna potwierdziła rzeczywiste działanie tych
specyfików.
Zewnętrznie,
rozgniecione owoce i sok stosuje się w przypadkach zaniedbanej
egzemy, przeciw piegom, plamom i wągrom. Świeże i nagrzane liście
przykłada się do ran i wrzodów. Herbatkę z liści i kwiatów
truskawki zaleca się przy przeziębieniach.
Jedzenie
truskawek można polecać wszystkim, niezależnie od wieku i stanu
zdrowia. Nawetcukrzycy świetnie
je znoszą, ponieważ zawierają one łatwo przyswajalne cukry -
glukozę i fruktozę.
Truskawek
powinny unikać tylko osoby uczulone na nie, ale to zdarza się
rzadko.
Objawami
alergii pokarmowej na truskawki najczęściej są różnego rodzaju
pokrzywki a także bolesne biegunki. Truskawek nie powinny także
jadać osoby ze stwierdzoną nadwrażliwością na salicylany, bowiem
owoce te zwierają duże ich ilości.
Truskawki
dla urody
Wyciągi z
truskawek w kosmetykach działają odżywczo, bakteriobójczo i
ściągająco. Wchodzą w skład środków kosmetycznych używanych
do pielęgnacji skóry zniszczonej, przesuszonej i łuszczącej się.
Truskawka to
idealny owoc do maseczek domowej roboty. Ze względu na dużą
zawartość witaminy C flawonów i flawonoidów w owocach, truskawki
są cennym składnikiem preparatów likwidujących przebarwienia
skóry.
Wykorzystywane
są do produkcji preparatów, do opalania się jako naturalne blokery
promieni UVA i UVB. Piękny aromat truskawek kojarzony z początkiem
lata jest w często używany jako kompozycja zapachowa wielu
kosmetyków.
W kosmetyce wykorzystuje się również olej
otrzymany z orzeszków truskawki Fragaria ananassa.
Produkt ten
jest cennym źródłem anty-oksydantów i gamma-tokoferolu, kwasu
linolowego, alfa-linolenowego i kwasu oleinowego. Miejscowa aplikacja
oleju z truskawek uzupełnia braki niezbędnych kwasów tłuszczowych
skóry. Olej z orzeszków truskawki stosowany jest w pielęgnacji
skóry suchej uszkodzonej i dojrzałej.
(żródło)
Przepis dołączam do akcji: